Μια τελευταία ευκαιρία στον κοινοβουλευτισμό

Posted on 02/07/2012 από

0


Μια τελευταία ευκαιρία στον κοινοβουλευτισμό

Στις τελευταίες εκλογές μια ισχνή πλειοψηφία του ελληνικού λαόύ απέδειξε ότι υποκύπτει σε εκβιασμούς, επιβραβεύει αυτούς που τον κλέβουν και τον εξαπατούν εν γνώση του, απαξιώνει την ιστορία του και φτύνει στους τάφους των προγόνων του που έδωσαν τη ζωή τους εναντια στον ναζισμό, ένας λαός που επικροτεί την ανηθικότητα, την αναξιοκρατία, τη διαφθορά, την ημιμάθεια και την αυτοκαταστροφή. Δεν αγαπά την ελευθερία, αδιαφορεί για το μέλλον των παιδιών του και επιλέγει την ασφάλεια του παλιού παρά την ελπίδα του καινούργιου. Προτιμάει να θυσιάσει τα δημοκρατικά του δικαιώματα στο βωμό μιας πρόσκαιρης καλοπέρασης.

Ευτυχώς -ή δυστυχώς για κάποιους, δεν είμαστε όλοι έτσι.
Η πρόσκαιρα ηττημένη αντιμνημονιακή πλευρά, απεδειξε ότι υπάρχει ακόμα ένας υγιώς σκεπτόμενος λαός, ανυπότακτος, επίμονος, καλά πληροφορημένος, που αγαπάει την πατρίδα του, που δεν διακινδυνεύει το μέλλον των επόμενων γενεών για να μη χάσει για μερικούς μήνες μια εξευτελιστική σύνταξη ή ένα ντροπιαστικό μισθό.

Το πρόβλημα είναι ότι, καθώς αρχίσαμε να διχαζόμαστε σα λαός, είναι θέμα χρόνου να συγκρουστούμε ανοικτά. Δεν μπορείς να ανέχεσαι επί μακρόν μία τυρρανία όσο κεκαλυμένη κι αν εμφανίζεται, πίσω από μια επίφαση της δημοκρατίας. Κάποιοι έλεγαν πώς οι εκλογές είναι απλά μια εκτόνωση του αποχαυνωμένου πλήθους – δεν είχαν κι άδικο. Ο,τι έγινε από την 6η του Μάη και μετά, αυτό αποδείκνυε.

Ολοι ρωτάνε γιατί η τριμερής κυβέρνηση που σχηματίστηκε τώρα δεν μπορούσε να σχηματιστεί και στις 7 του Μάη. Οι ευθύνες για την ακυβερνησία του ενός μηνός λοιπόν, βαραίνουν εξολοκλήρου τα τρία κόμματα που συγκυβερνούν κι αυτό θα πρέπει να είναι ένα επιχείρημα για την άλλη πλευρά. Μας ταλαιπώρησαν ένα ολόκληρο μήνα για να βγάλουν την ίδια κυβέρνηση που μπορούσαν να βγάλουν και πριν. Γιατί;
Ρώτησα τον Χανιώτη Υφυπουργό Μανούσο Βολουδάκη πριν από λίγες μέρες «Στις 7 του Μάη είχατε την ίδια δυνατότητα να κάνετε κυβέρνηση, με τη διαφορά ότι δε θα μπορούσατε να κυβερνήσετε, αφού ο λαός είχε άλλη αντίληψη απο σας για τα μνημόνια.
Μήπως τελικά οι εκλογές επαναλήφθησαν γιατί θέλατε ένα αποτέλεσμα που να σας… αρέσει, ένα αποτέλεσμα που θα προέκυπτε μόνο με από εκβιασμούς, απειλές και ψέματα προκειμένου να αλλοιωθεί η βούληση του κόσμου; Και μετά από όλα αυτά που γίνανε, ξαναβάζετε τραπεζίτη και μάλιστα κολλητο του Παπαδήμου, στο Υπουργείο Οικονομικών;» για να πάρω την απάντηση «αυτά έχει η κοινοβουλευτική δημοκρατία«.

Μπα; από πότε στην κοινοβουλευτική δημοκρατία μαγειρεύονται εκλογές από τους ηττημένους, μέχρι να βγει το επιθυμητό αποτέλεσμα;
Από πότε η κοινοβουλευτική δημοκρατία διαχειρίζεται από καναλάρχες, από πότε επιτρέπει στους ξένους ηγέτες, τους ξένους τραπεζίτες, ακόμα και τους ξένους ειδησεογραφικούς οργανισμούς να παρεμβαίνουν στα εσωτερικά μιας χώρας και μάλιστα με τέτοια ένταση και απαξιωτική θρασύτητα; Την κάνατε σκατά και την κοινοβουλευτική δημοκρατία και τη χώρα! Οδηγήσατε τον κόσμο στα άκρα, να αναζητάει λύσεις πέρα και πάνω από τον κοινοβουλευτισμό, που δείχνει να έχει κλείσει τον κύκλο του, έναν κύκλο που στηρίχτηκε στη σαπίλα του πολιτικού συστήματος.

Γιατί πρέπει να περιμένουμε από τις εκλογικές διαδικασίες να φέρουν τη λύτρωση;
Να, που η χώρα μας κυβερνάται από ένα συρφετό, πλουσίων. Εφοπλιστές, Τραπεζίτες, Βιομήχανοι, Καναλάρχες, Μεγαλοεργολάβοι.
Δύο χρόνια στους δρόμους και ιδού το αποτέλεσμα. Σας ρωτάω λοιπόν: άξιζε;
Δουλέψαμε μέσα στην κοινωνία (εντάξει, όχι όσο έπρεπε) προτάσσοντας την αλληλεγγύη. Στις τοπικές συνελεύσεις, στα συσσίτια, στα κοινωνικά ιατρεία, στα κοινωνικά παντοπωλεία, στις ομάδες επανασύνδεσης ρεύματος. Μιλήσαμε με χιλιάδες πολίτες για τις επιπτώσεις του μνημονίου, αλλάξαμε την οπτική πολλών, εξάλλου το μεγάλο ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτό τον αγώνα ωφείλεται. Κι ομως δεν αρκούσε. Αρχικά το αποτέλεσμα των εκλογών μ’ έκανε να σκέφτομαι «απο δω και πέρα, δικαίωμα στην κοινωνική αλληλεγγύη των κινημάτων, πρέπει να έχουν μόνο οι αντιμνημονιακοί πολίτες. Ολοι οι άλλοι, να πάνε στο διάολο για να μάθουν να ψηφίζουν!»

Από την άλλη, το αποτέλεσμα των εκλογών φαίνεται τόσο σαθρό, που σε κάνει να ελπίζεις σε μια νέα εξέλιξη. Μια κυβέρνηση, που πριν δημιουργηθεί είναι έτοιμη να πέσει.
(Είναι χαρακτηριστική η μούφα του «πονεμένου ματιού» του Σαμαρά προκειμένουν να μη διαπραγματευτεί ο ίδιος το μνημόνιο ερχόμενος σε σύγκρουση με τις δεσμέυσεις του.)
Ενας λαός που σέρνεται από την ακροδεξιά προπαγάνδα. Μια αστυνομία – δολοφόνων και μία αριστερά στην κόψη του ξυραφιού. Μια Ελλάδα, κατεστραμμένη που προσπαθεί να ξαναγεννηθεί.
Κι όμως, όλα δείχνουν πώς το πείραμα των τραπεζιτών κατά της Ελλάδας απέτυχε. Η Ευρωζώνη θα καταρρεύσει σύντομα και το αντιμνημονιακό μπλοκ θα δικαιωθεί απολύτως. Εχουμε χρόνο να προετοιμάσουμε τώρα, ένα γιγάντιο πρόγραμμα για την ανασυγκρότηση της χώρας. Μαζί με το ευρώ θα καταρρεύσουν και οι απατεώνες της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜΑΡ και οι λοιποί ευρωλιγούρηδες.
Κύριοι, ανοίξτε τις ατζέντες σας: ήρθε η ώρα να ανοίξουμε τον πραγματικό πολιτικό διάλογο μέσα στην κοινωνία. Και για να μας ακούσει η κοινωνία πρέπει να της δώσουμε ΟΡΑΜΑ και ελπίδα, με την ψυχραιμία μας και τη σοβαρότητά μας (για να τ’ ακούω τα λέω). Ας δούμε γιατί χάθηκε ο αντιμνημιονιακός αγώνας και πώς θα τον κερδίσουμε την επόμενη φορά -που θα είναι σύντομα, ελπίζω-.

Ας δώσουμε μια τελευταία ευκαιρία στον κοινοβουλευτισμό.

Γιώργος Γυπάκης

Πηγή:  RAMNOUSIA
Advertisements